یادداشت | شهدای پرستار؛ سفیدپوشانی که درس ایثار را با خون خود نوشتند

زهرا محبی دبیر سایت نوید شاهد استان قزوین همزمان با سالروز ولادت حضرت زینب(س) و روز پرستار طی یادداشتی نوشت: پرستاری، حرفه‌ای نیست که تنها با دانش و مهارت آموخته شود؛ عشقی است که در جان ریشه می‌دواند. شهدای پرستار، این عشق را به بالاترین درجه رساندند. آنان در بیمارستان‌ها، در میدان‌های جنگ، در بحران‌ها و حوادث، و در خط مقدم مبارزه با بیماری‌ها، هرگز از پای نایستادند و تا آخرین نفس، در کنار بیماران ماندند.

در دوران دفاع مقدس، پرستاران در بیمارستان‌های صحرایی و زیر باران موشک و گلوله، زخم‌ها را بستند و جان‌ها را نجات دادند. بسیاری از آنان خود در همان لحظه‌ها به شهادت رسیدند، اما دست از پرستاری نکشیدند. در بحران‌هایی، چون زلزله، سیل و همه‌گیری‌ها پرستاران بودند که با ایثار جان خود، مرهم درد دیگران شدند و در این راه، برخی از آنان به شهادت رسیدند.

شهدای پرستار، درس بزرگی به ما آموختند: اینکه انسان می‌تواند از خود بگذرد تا دیگری زنده بماند. آنان در لحظه‌ها بحرانی، نه به فکر خود، بلکه به فکر بیماران‌شان بودند. این ایثار، همان روحیه‌ای است که حضرت زینب(س) در میدان کربلا از خود نشان داد؛ پرستاری از زخم‌دیدگان و اسیران، با صبری بی‌کران و عشقی بی‌پایان. 

امروز که به یاد حضرت زینب(س) و روز پرستار، این روز را گرامی می‌داریم، باید یاد شهدای پرستار را نیز زنده نگه داریم. آنان نه تنها پرستار بودند، بلکه قهرمانانی بودند که با ایثار جان خود، به همه ما آموختند که عشق و فداکاری، مرز‌های ترس و مرگ را در هم می‌شکند.

روز پرستار، روز بزرگداشت همه پرستارانی است که با عشق خدمت می‌کنند؛ اما باید به یاد شهدای پرستار، این فرشتگان آسمانی، سلامی از سر احترام و سپاس بگوییم. آنان که جانشان را فدای نجات دیگران کردند و نامشان در قلب‌ها و تاریخ این سرزمین جاودان ماند. یادشان گرامی و راهشان پررهرو باد.